Οι περιπέτειες του Στέλιου Χατζόπουλου συνεχίζονται!

Τετάρτη, Μάιος 29th, 2013 No Commented

976122_4888026203972_1957892972_o

Το warm up του Παγκοσμίου RC Bikes ήταν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στην Αυστρία και φυσικά ο Στέλιος Χατζόπουλος ήταν ακόμα μια φορά εκεί! Ο rc μηχανόβιος φανατικός των δυο τροχών βρέθηκε στο Graz μαθαίνοντας καινούργια πράγματα και μοιράζεται μαζί μας με ενθουσιασμό τις περιπέτειες του.

RC Bike Worlds Warm Up, Stohr-Ring, Austria, 23-26 Μαίου 2013

Εφτασα στην Αυστρία με υγρό καιρό και απ’ ότι φάνηκε δεν θα μας άφηνε όλο το τριήμερο.

Το ευχάριστο ήταν ότι η πίστα είχε μόλις ανανεωθεί και πρακτικά είμαστε οι πρώτοι αγωνιζόμενοι που πατάγαμε τα λάστιχά μας στην νέα επιφάνεια. Τις προηγούμενες 2 βδομάδες, οι υπεύθυνοι της πίστας, με μικρό σχετικά κόστος έξυσαν την επιφάνειά της με μια μέθοδο που χρησιμοποιούσε μικρές ατσάλινες μπίλιες. Το μηχάνημα διέθετε ένα μαγνήτη που τις μάζευε αφού σφυροκοπούσαν την άσφαλτο, περίπου σαν αμμοβολή. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αν συγκρίνεις την άσφαλτο στα πιτς με την άσφαλτο ακριβώς δίπλα, στην πίστα, σε σημείο που αν τρίψεις την παλάμη σου το λιδιο δυνατά στην πίστα και στα πιτς, το τρίψιμο στην πίστα πονάει!

Για ακόμα μια φορά πήγα με αεροπλάνο, αφού ήταν η φτηνότερη και ταυτόχρονα η ταχύτερη επιλογή. Αν πήγαινα οδικώς, είτε μέσω των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, είτε από Πάτρα με πλοίο στην Ιταλία, σήμαινε πολλά χιλιόμετρα (βενζίνες και διόδια), αλλά και διανυκτερεύσεις, είτε στο πλοίο είτε στο δρόμο, άρα πολλαπλάσια  έξοδα. Ολοι οι ξένοι με ρώτησαν αν ήρθα με τη μοτοσικλέτα, αφού αυτό προσθέτει και μια εσάνς περιπέτειας και ταξιδιού! Την μοτοσικλέτα τη χρησιμοποίησα για να πάω και νάρθω από το αεροδρόμιο, αφού το πάρκινγκ των μοτοσικλετών είναι δωρεάν!

Την Πέμπτη το απόγευμα που έφτασα, παρότι ήταν σχετικά αργά, έτρεξα τρεις μπαταρίες –από 20 λεπτά την καθεμιά- για να μάθω την πίστα. Οι χρόνοι ήταν συμπαθητικοί, δεδομένης της άγνωστης διαδρομής, αφού έπρεπε να μάθω τα πατήματα. Με λίγη βοήθεια από ξένους φίλους κατάλαβα μερικά από τα «μυστικά» των σικέιν, καθώς και τα σημεία φρεναρίσματος στο τέλος της ευθείας. Γυρολόγια; Λίγο πάνω από 30. Στο στεγνό. Το βράδι ο Ed και μερικοί φίλοι με πήγαν για πίτσα στο διπλανό χωριό.

Παρασκευή 24.05.2013

Την Παρασκευή  το πρωί, ξανά στην πίστα για ελεύθερες δοκιμές, όλη μέρα. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα…  όμορφα. Βροχή! Απτόητοι οι Ευρωπαίοι, όρμησαν, οι περισσότεροι με το δεύτερο μηχανάκι που πάντα κουβαλούν μαζί τους, το wetbike, όπως το αποκαλούν. Οι διαφορές με το «στεγνό» είναι αρκετές: Κατ’ αρχήν οι αναρτήσεις είναι μαλακότερες, τόσο από λάδια όσο και από ελατήρια. Οι περισσότεροι δε έχουν αλλάξει και τις ρυθμίσεις στην τηλεκατεύθυνση και τις έχουν αποθηκεύσει για κάθε ενδεχόμενο! Και εδώ τα ίδια: Όλα μαλακότερα και προοδευτικότερα! Στη συνέχεια η ίδια η αδιαβροχοποίηση δεν είναι και… πυρηνική φυσική, ιδιαίτερα με τη χρήση του θαυματουργού Aqua Electronics της Thunder Tiger. Φαντάζομαι έχετε δει το τρελό βίντεο της Thunder Tiger που ένας αθεόφοβος βάζει μια λάμπα στα 220 volt ΜΕΣΑ στο δοχείο με το νερό! Ο φίλος μας Thomas Feilner, εργοστασιακός της ΤΤ μας χάρισε ένα μικρό σπρέυ προπαραγωγής! Και άμα δε φτάνει αυτό, υπάρχει και το άλλο θαυματουργό υλικό, το plasti dip που είναι παχύρρευστο και στεγνώνει σχετικά γρήγορα. Με αυτό κλείσαμε το sensor port του μοτέρ, αλλά και το διακόπτη του ESC, αφού τον αφήσαμε μόνιμα στο ΟΝ! Στη συνέχεια βάζουμε/βγάζουμε ένα καλώδιο στην μπαταρία. Τόσο απλό! Οσο για το Aqua, λύσαμε το ESC σε κομματάκια, ψεκάσαμε τα πάντα, το αφήσαμε να στεγνώσει λίγο και μετά τα ξαναβάλαμε όλα στη θέση τους. Μια και πρόσφατα άλλαξα καλώδιο στο servo του τιμονιού και χάλασε το λαστιχένιο βύσμα που έχει, σκέπασα και αυτό το κενό με plasti dip. Ο δέκτης τυλίχτηκε με μπαλόνι (κοινό, απλό μπαλονάκι, από αυτά που φουσκώνουμε στις γιορτές!), και σφραγίστηκε με ζιπάκι. Τέλος, για να γλυτώσω από τα νερά που πέταγε ο μπροστινός τροχός σε όλο το εσωτερικό του πλαισίου της μηχανής, κόλλησα ένα περίσσευμα lexan μπροστά από το ESC. Πράγματι το μηχανάκι έβγαινε μετά από κάθε προπόνηση σχεδόν στεγνό στο εσωτερικό του.

Παρότι ήμουν ΠΟΛΥ διστακτικός για να βάλω το μηχανάκι στο βρεγμένο (είχε μέχρι και λιμνούλες τόπους-τόπους) και φυσικά αφού είχα κάνει όλα αυτά προηγουμένως, μετά από προτροπή και υπόδειξη τόσο του Feilner, όσο και του «γείτονά» μου στον πάγκο των πιτς, Σέρβο Voijn Pantovic (Panti για συντομία!), τελικά έβαλα επάνω στο μηχανάκι ένα ζευγάρι ολοκαίνουρια λάστιχα και… το τόλμησα! Ετρεξα στη βροχή και στο βρεγμένο! Πρόβλημα; ΚΑΝΕΝΑ! Η δε πρόσφυση της πίστας με αυτά τα λάστιχα, ήταν σχεδόν σαν το στεγνό! Μια σημείωση για τα λάστιχα, εδώ: Ολοι οι οδηγοί που ξέρω, έχουν ένα σετ ζανταρισμένα λάστιχα που τα ονομάζουν wet, και τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά στο βρεγμένο. Τον υπόλοιπο καιρό στο σακουλάκι τους, σφραγισμένα, περιμένουν την επόμενη… βροχή!  Για ευκολία, δε, τα έχουν ήδη βιδωμένα σε hubs, οπότε απλώς λύνουν 2 βίδες σε κάθε τροχό για να τα αλλάξουν.

Συνολικά, την Παρασκευή πρέπει να έτρεξα πάνω από 10-12 μπαταρίες, όλη μέρα, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6.30 το απόγευμα, από τις οποίες μόνο οι 2 τελευταίες σε στεγνό (με τα «στεγνά» λάστιχα, εννοείται!). Και η κάθε μπαταρία για 20 λεπτά τουλάχιστον. Η δε κατανάλωση ήταν περί τα 3000-3100 Mah, τόσο στις 6200 όσο και στις καινούριες 7200 μου. Ειχα δυο ζευγάρια μπαταρίες και τις φόρτιζα συνέχεια. Κιχ δεν κάνανε, φυσικά. Τα δε γυρολόγιά μου, στο βρεγμένο έφτασαν να είναι στα 31 δευτ., εκεί που στο στεγνό την Πέμπτη έκανα με το ζόρι 30! Αλλά… μάθαινα την πίστα. Ακόμα…

Σάββατο 25.05.2013

Το Σάββατο το πρωί, ελεύθερες δοκιμές μέχρι τις 1 το μεσημέρι, οπότε και ξεκίνησαν τα timed practice. Κάναμε όλοι από 2 sessions των 8 λεπτών, στα οποία θα μετρούσαν οι τρεις καλύτεροι συνεχόμενοι γύροι. Τα καλύτερά μου ήταν 32+, αλλά η πίστα ήταν μια μισόστεγνη, μια μισοβρεγμένη… Τρέχα γύρευε.

Οδηγούσα δε πολύ επιφυλακτικά, με απλωτές γραμμές, φοβούμενος το γλίστρημα που τελικά… δεν ερχόταν. Βλέποντας αρκετούς οδηγούς να γλιστράνε εδώ και κει, φοβόμουν να «το πατήσω»! Συν το ότι ακόμα δεν είχα ανακαλύψει όλα τα μυστικά της πίστας. Ο γείτονάς μου, ο Panti, επίσης στην Stock κατηγορία, ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ γρήγορος: Στο στεγνό έγραφε 26άρια για χαβαλέ και έκανε πλάκες στα Superbikes! Στο βρεγμένο, οκ, ήταν λίγο πιο αργός: Εκανε 26.5!!!!!

Οσο για την αδιαβροχοποίηση, είχα ένα και μοναδικό glitch, όταν στο τέλος ενός οκταλέπτου έριξα το μηχανάκι κατά λάθος σε μια λιμνούλα, μεσ’ στο γρασίδι, δίπλα στα πιτς. Μετά το ξετουμπάρισμά μου, πάω να το ανάψω και με υποδέχτηκε ένα συνεχόμενο beep beep! Ωχ! Καήκαμε!!! Με ένα φύσημα στο κομπρεσέρ, η υγρασία εξαφανίστηκε, οπότε όλα δούλεψαν άψογα από κει και πέρα! Ουφ! Ουσιαστικά, εκτός από αυτό, αντιμετώπισα ένα μόνο πρόβλημα, όλο το τριήμερο: Χάλασε κάπως το καλώδιο του sensor. Το άλλαξα με ένα καινούριο (με plasti dip ξανά στο μοτέρ, εννοείται) και ησύχασα.

Η κατάταξη της ημέρας με δείχνει προτελευταίο, με μέσο όρο στα 32-33 δευτ. το γύρο. Οι συμμετοχές ήταν αρκετές για Warm Up: 14 Stock, 23 Superbikes, 9 Nitro.

Παρά τη βροχή που έριχνε σταθερά και δυνατά όλη τη νύχτα και παρά τους φόβους μου για τα ηλεκτρονικά, αφού τα είχα όλα μονά και σε περίπτωση βλάβης, απλά θα τα μάζευα και θα ήμουν θεατής, την Κυριακή το πρωί η πίστα άρχισε να στεγνώνει από τις 7 το πρωί! Η φθορά των ελαστικών με ανησυχούσε λίγο, αφού και τα wet μου είχαν αρχίσει να… καραφλιάζουν λίγο! Παρόλα αυτά… κράταγαν μια χαρά, σε σημείο που, ενώ στο πρώτο timed practice έπαιζα με σχετικά μακριά scratchbars, από το δεύτερο και έπειτα άρχισα να τα κονταίνω, μεγαλώνοντας τις κλίσεις. Η κατάταξή μου παρέμεινε χαμηλά, όμως, αφού είχα κερδίσει μόλις 2 θέσεις…

Τζογάροντας με τον καιρό, και αφού τα «στεγνά» μου λάστιχα είχαν ήδη γίνει σχεδόν slicks, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω τα wet πλέον και στη λιακάδα. Πρακτικά είχα έρθει με 2 σετ καινούρια ζαντολάστιχα, συν ένα σετ περσινά, πολύ παιγμένα στις προπονήσεις μου.

Η τραχιά πίστα, δε, παρουσίαζε μεγάλη φθορά στα λάστιχα, ακόμα και βρεγμένη, αφού τα λάστιχα γράπωναν απίστευτα!

Στα timed practice πάω σχετικά καλύτερα: 5ος στο πρώτο, 6ος στο δεύτερο, με 32.0 best lap.

Το απογευματάκι κάνουμε το πρώτο μας Qualifier: 5ος με best 30.2. Μια χαρά, αλλά υπολείπομαι λίγο. Οι γρήγοροι κάνουν 25.8 και 26-λίγο.  Δέκατος γενικής, αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα. Μπορεί να βρεθώ και πιο… κάτω! Σάββατο βράδι ο Panti και 2 Γερμανοί με προσκαλούν σε τοπικό ρεστοράν να φάμε παρέα. Εκεί βρίσκουμε τις οικογένειες Polydor και Wolf, ενώ λίγο αργότερα προστίθενται και ο Γάλλοι, μαζί με μερικούς ακόμα οδηγούς.

Κυριακή 26.05.2013

Σήμερα έχουμε λιακάδα από το πρωί, οπότε «στήνω» το μηχανάκι για full στεγνό κι ο Θεός βοηθός! Συνεχίζω να τρέχω πλέον με τα wet λάστιχά μου, αφού τα «στεγνά» μου είναι σχεδόν σλικς. Τελικά, ο καιρός διαψεύδει τους μετεωρολόγους που έλεγαν για πιθανή βροχή και μας δίνει παροδικές συννεφιές αλλά βασικά ήλιο!

Ξεκινάμε το 2ο qualifier. Χάλι μαύρο με στούκες σχεδόν σε κάθε γύρο (μη δείτε τα γυρολόγια, ντροπή είναι!). Νευρικότητα χωρίς λόγο… Πάει το Q! Χάθηκε. Με το που τελειώνει, με φωνάζει ο Gianni Zonzini από το San Marino (έχει υπάρξει Παγκόσμιος SBK και πάντα είναι στην 5άδα του τελικού, όχι απλώς στη δεκάδα!). Μου δίνει ένα διαφορετικό αμορτισεράκι κίνησης του πιρουνιού, με ένα ελατήριο εσωτερικά, και ένα εξωτερικά, και μου δείχνει το σωστό σετάπ. Τα βάζω πάνω, χαμηλώνω και το μπροστινό μου κατά 8 χιλιοστά και επιτέλους έχω καλή ακρίβεια στην τοποθέτηση στην είσοδο της στροφής, καθώς και πολύ καλύτερη απόκριση σε όλη τη διάρκειά της!

Πάμε για το επόμενο! Για πρώτη φορά σπάω το ψυχολογικό φράγμα των 30 δευτ. και κάνω ΕΝΑ 29.68 που με φέρνει στη δεύτερη θέση του 3ου Q. αλλά δεν είναι αρκετό, προφανώς!

Στη συνέχεια έχουμε τα τρία Sub Finals, πάλι χωρισμένοι σε 2 ομάδες.

Στο πρώτο έχω best 30.1, τερματίζω 6ος από 7, χάρη σε κακή εκκίνησή μου. Πρακτικά σχεδόν περίμενα να ξεκινήσουν όλοι και μετά ξεκίνησα… Δυό καλές… στούκες με αποτελειώνουν! Το μηχανάκι πάει μόνο του… αν πρόσεχα κιόλας…

Δεύτερο Sub Final και κάνω μεν 29άρια άνετα, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι ανεβαίνουν κι αυτοί λίγο!

Στο τρίτο, πάω καλύτερα από ποτέ, συγκριτικά με τις προηγούμενες επιδόσεις μου, πάντα, αλλά δεν είναι αρκετό! Τερματίζω 5ος, με μια στούκα μόνο (απίστευτο, ε;!) και καταλήγω ελάχιστα εκτός Α τελικού, στην 11η θέση. ΟΚ, από δω και πέρα, φωτό και video, λοιπόν! Και βοήθεια σε όλους, όπου μπορώ. Εχω κάνει 2 φορές 18 γύρους, ελάχιστα κοντά στο 19άρι, αλλά οι 2 τουλάχιστον κοντινοί με μένα οδηγοί έχουν κάνει 19αρια και ο ένας και ένα 20άρι! Υγεία!

Οι τελικοί

Οι τελικοί ξεκίνησαν με τον ημίωρο nitro. Ξετουμπάραμε εθελοντικά, 10 άτομα, μεταξύ αυτών και εγώ, και όταν τα πράγματα πήγαιναν ήσυχα, από αγωνιστικής πλευράς, τράβαγα λίγο video και καμμιά φωτό! Ο αλυτάρχης με είδε, αλλά χαμογέλασε και δεν μου έκανε παρατήρηση! ΟΚ! Ξεκίνησαν 7 μοτοσικλέτες, με κυρίαρχες απ’ ότι φαινόταν τις NF και τις RG. Και οι 2 εταιρίες χρησιμοποιούν το νεώτερο σασί τους που πετυχαίνει εμφανώς μεγαλύτερες κλίσεις, εφάμιλλες των SBK! Στις φωτό φαίνεται σαν να… έχουν πέσει, αλλά πιστέψτε με, είναι εν κινήσει, και μάλιστα ταχύτατες! Τα γυρολόγιά τους είναι στα ίδια επίπεδα με των Stock, ίσως κατά περίπτωση και ελάχιστα ταχύτερα. Τελικά, ο Nascosti με Nuova Faor επικράτησε των Giovanini και Tramelli, που έτρεχαν και οι 2 με RG Evolution.

Στα ηλεκτρικά, στην κατηγορία SBK επεκράτησε ο 17χρονος Γάλλος περσινός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Stock, Antoine Brunet, με JABBER 2011, κερδίζοντας με διαφορά τα 2 πρώτα δεκάλεπτα. Στο τρίτο τερμάτισε 5ος, ενώ ο Mario Lopez νίκησε, έχοντας μια 5η και μια 3η θέση στους 2 πρώτους τελικούς, φτάνοντας τελικά δεύτερος γενικής. Τρίτος στο βάθρο ο Ιταλός Michele Repetati, ο ίδιος ο Mr. RG Evolution, που τερμάτισε 2ος δυό φορές, αλλά δέκατος στο τρίτο heat.

Στα Stock, ο προηγούμενος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Mario Lopez με NF, νίκησε στα 2 πρώτα, με τον Feilner (ΤΤ Γερμανίας, με SB-5) να τερματίζει δεύτερος γενικής με μια δεύτερη, μια τρίτη και μια νίκη! Στην Τρίτη θέση του βάθρου, ο τοπικός Neumeister με Einibike, έχοντας 2 δεύτερες και μια τρίτη θέση. Ο φίλος μου ο Panti, με το JABBER του, τελικά αναδείχτηκε τέταρτος και εγώ 11ος γενικής!

Λίγο πριν την απονομή και όσο ετοιμάζονταν το βάθρο και τα τρόπαια, ο Aaron Kranewitter, που φέτος δεν έτρεξε, αλλά πάντα είναι στην 5άδα των SBK, δοκίμασε για μερικούς γύρους το JABBER του Brunet. Οι εκφράσεις του; Priceless, που λέει και η διαφήμιση! Επαθε κυριολεκτικά πλάκα με το μηχανάκι του Antoine!

Μετά τις απονομές, αποχαιρετιστήκαμε σιγά-σιγά και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το Παγκόσμιο, την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου. Φυσικά, έχω ήδη κλείσει αεροπορικά εισητήρια και νοικιάρικο αμάξι, ενώ και η διαμονή μου είναι εξασφαλισμένη, χάρη στο μόνιμα παρκαρισμένο στην πίστα, τροχόσπιτο της οικογένειας Ασλανίδη. Αν δεν ξέρετε ποι είναι αυτοί, είναι ο Στέλιος και ο γιός του Αλέξανδρος, μετανάστες στη Γερμανία, οι οποίοι τρέχουν 1/5 LS On Road. Γνωριστήκαμε πέρσι την άνοιξη, όταν μαζί με τον Ed Prochaska και άλλους φίλους τους είχαν έρθει στη δική μας FRT για αγώνα με 1/5 LS. Φέτος, ξαναήρθαν, τη Μεγάλη εβδομάδα, οπότε τα ξανάπαμε! Το Σάββατο ήρθαν και στον αγώνα RC Bikes και με βοήθησαν πολύ στο… ξετουμπάρισμα, ενώ δοθείσης της ευκαιρίας, ο Στέλιος έκανε και ένα σέρβις στο 1/5 του Πιστάρχη Ed!

Μετά από όλα αυτά, και ανανεώνοντας το ραντεβού μας, όπως είπα για τον Αύγουστο, να ευχαριστήσω για την πολύτιμη βοήθειά τους, χωρίς κάποια ιδιαίτερη σειρά:

Τον Φώτη μας και την Οικογένεια του Fanatix.

Το Δημήτρη Μητρόπουλο για το εκπληκτικό βάψιμό του στο καπάκι της μοτοσικλέτας μου, το οποίο όλοι ανεξαιρέτως θαύμασαν!

Το Στέλιο και Αλέξανδρο Ασλανίδη για την υπέροχη διαμονή που μου χάρισαν στο 15 αστέρων «ξενοδοχείο» τους!

Τον Ed Prochaska που προετοίμασε και ολοκλήρωσε με απόλυτη επιτυχία το εγχείρημα, καθώς και την ομάδα του που δούλευε σχεδόν νυχθημερόν.

Τον Vojin Pantovic, τον Thomas Feilner και τον Gianni Zonzini (καλή σύνταξη, Σενιόρ Τζιάννι!!!)  για την ενθάρρυνση –κυρίως- αλλά και την τεχνική βοήθεια που απλόχερα πρόσφεραν, τόσο στο βρεγμένο, όσο και στο στεγνό.

Το RC Devil.gr που πρόθυμα προσφέρει τις ηλεκτρονικές του σελίδες για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία σας.

Αν ξέχασα κάποιον, και πάλι ευχαριστώ σας με όλη μου την καρδιά για τα εμψυχωτικά σας λόγια στις «περιπέτειές» μου με αυτά τα φανταστικά δίτροχα τηλεκατευθυνόμενα μοντέλα!

 

Δείτε τις φωτογραφίες του Στέλιου εδώ

 

Διαβάστε σχετικά:

Comments are closed.