RC Bikes Worlds – Final Day

Τετάρτη, Αύγουστος 17th, 2011 10 Σχόλια

Ο Στέλιος Χατζόπουλος «τελειώνει τη δουλειά» στο Παγκόσμιο των rc Bikes μέ ένα απολαυστικό report από την τελευταία του μέρα στο Lostallo και το ταξίδι της επιστροφής στην Ελλάδα:

Κυριακή 14.08.2011

Ημέρα τελικών, σήμερα! Και για πρώτη φορά είμαι πανευτυχής που έχω απλωμένα τα πράγματά μου στον πάγκο των πιτς και προετοιμάζομαι. Πέρσι, στη Grenoble, το Παγκόσμιο είχε τελειώσει για μένα το Σάββατο, όταν αποκλείστηκα από τον ¼ ημιτελικό.

Φέτος, βοηθούντος και του γεγονότος ότι τρέχαμε λιγότεροι στην Stock (26, έναντι 41 πέρσι), συν την πολλή προπόνηση που έχει προηγηθεί, είμαι σε καλύτερη φόρμα, εμφανώς, πιο… ξεψάρωτος, αν μου επιτρέπεται η έκφραση και καλύτερα προετοιμασμένος για όλα! Είναι, πάντως, μεγάλη χαρά να είσαι ΕΚΕΙ την Κυριακή των τελικών και να συμμετέχεις και να βλέπεις τα μισά πιτς να είναι άδεια, αλλά εσύ να είσαι ακόμα εκεί!!!! Το ξανάπα, ε?!

 

Κάνουμε το πρώτο μας Semi Final νωρίς το πρωί. Στο όγδοο λεπτό, να σκεφτείτε φάνηκε ο ήλιος απέναντί μας, να ξεπροβάλλει πάνω από το απέναντι βουνό. Μας στράβωσε προς στιγμήν, κάποιοι στούκαραν (περιέργως όχι εγώ!) αλλά συνεχίσαμε, σχετικά καλά. Τερματίζω 8ος, όχι ότι περίμενα κάτι πολύ καλύτερο, απλά η ταχύτητά μου δεν φτάνει για να είμαι στα ίδια επίπεδα με τους εργοστασιακούς της Thunder Tiger που τρέχουν ένα πρωτότυπο μοτέρ-πύραυλο της Reedy.

Στις 11.15 ξανατρέχω, μερικά λάθη και περισσότερη νευρικότητα – τώρα που το ξανασκέφτομαι, γιατί; –  και τερματίζω τελευταίος μεν, αλλά με ανείπωτη χαρά που «έτρεξα την Κυριακή», όπως έλεγα! Παρόλα αυτά και στα δυό δεκάλεπτα γράφω 16 γύρους, κάτι που δεν είχα καταφέρει τις προηγούμενες μέρες…

Από εδώ και πέρα ακολουθούν οι τελικοί: Στα Stock ο Γάλλος Fabien LeRochais, που πέρσι είχε κερδίσει το βραβείο Concours (θυμάστε τον εκπληκτικό Biaggi/Aprilia?) είναι αποφασισμένος για όλα.

Να γράψω κι άλλα για την στοκ.

Στα SBK ο Edi Winter κάνει ένα εξωπραγματικό πρώτο δεκάλεπτο με τον Aaron  Kranewitter,με ίδιο μηχανάκι –Jabber 2011 Lostallo- στη δεύτερη θέση. Ο Aaron κερδίζει το δεύτερο, όταν ο Edi κάνει μια στούκα και στραβώνει το μπροστινό του, τερματίζοντας χαμηλά στην κατάταξη.

Στο τρίτο δεκάλεπτο, ο Edi απλά εξαφανίστηκε μπροστά και δεν ξανακοίταξε πίσω. Στην Τρίτη θέση του βάθρου, και πολύ κοντά, τελικά στους δυο πρώτους, ο Marco Verna με Nuova Faor.

Στα nitro ο τελικός είναι 45 λεπτά και για πρώτη φορά τρέχουν και 4χρονα. Για την ακρίβεια, το ένα που τρέχει είναι του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Mario Lopez, ο οποίος έχει και την pole. Μετά από ένα σχετικά ήσυχο αγώνα, ο Mario τερματίζει πρώτος, μισό γύρο μπροστά από τον δεύτερο και τον τρίτο. Εκπληκτικά σφιχτός αγώνας, με τους τρεις πρώτους να είναι επί 45 λεπτά στον ίδιο γύρο. Να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που κερδίζει 4χρονο και διτάχυτο μηχανάκι στα nitro!

Αφού ηρέμησαν τα πνεύματα λίγο, έγινε η απονομή, με σαμπάνιες και βαριά γυάλινα τρόπαια για όλους τους φιναλίστ. Ο 3ος στα SBK, Marco Verna έκανε δυό φορές burnout με το μηχανάκι που μόλις είχε τερματίσει!!!  Ένα ειδικό βραβείο δόθηκε στη μοναδική γυναίκα που έτρεξε στο Παγκόσμιο την Deborrah Serre από τη Γαλλία!

Λίγο αργότερα μια παρέα από Αγγλους, Γερμανούς, Αυστριακούς, Αυστραλούς και μένα, περιστοιχίζουμε τον φίλο μας Edi Winter, που ακόμα αδυνατεί να πιστέψει ότι είναι Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Μας κερνάει μπίρες και σοκολατάκια, και όταν κάποιος του ζήτησε μια βόλτα με το μηχανάκι που μολις πήρε τον τίτλο, ευχαρίστως του έβαλε μια καινούρια μπαταρία και τον έδιωξε στην πίστα! Συνολικά, πρέπει αυτό το μηχανάκι να το οδήγησαν τουλάχιστον 10-12 άτομα… είχαν κάνει ουρά στο rostrum για να οδηγήσουν μερικούς γύρους… Το κακό είναι ότι άρχισε να βρέχει, οπότε το μαζέψαμε από την πίστα πριν έρθει η… σειρά μου να οδηγήσω τη βολίδα των 125 χλμ/ώρα και πριν γίνει κανένα ακριβό… ατύχημα!!!

Οσο μιλούσαμε, ο Edi πήρε τη μητέρα του και της ανακοίνωσε: «Κέρδισα το Παγκόσμιο!»

«Ωραία, παιδί μου. Τι ώρα θα γυρίσεις;» ήταν η απάντησή της!!!

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι ο μόνος που τερμάτισε και στους δύο τελικούς των ηλεκτρικών, είναι ο Αγγλος Simon Lancaster, The Bomber, με μια 6η και μια 7η θέση αντίστοιχα. Ηταν και ο μόνος Αγγλος που μπήκε σε οποιοδήποτε τελικό.

Η συνέχεια γράφτηκε μέχρι αργά το βράδι, πρώτα σε μια τοπική πιτσαρία, παρέα με την Αγγλική ομάδα, και μετά με φραπέδες (ναι, εγώ τους κέρασα! Αυτοί έβαλαν το κρύο νερό, αλλά δεν είχαν… καλαμάκια!) στο κάμπινγκ των Αγγλων.

Τη Δευτέρα το πρωί… βροχή! Φτού!

Ευτυχώς, κράτησε μόνο μέχρι τα σύνορα με την Ιταλία και μετά ήταν ζεστά και φυσικά στεγνά.   Τα 550 χιλιόμετρα βγήκαν αβίαστα σε 6 ώρες και στις 2 το μεσημέρι είμαι άνετος στην Ανκόνα να κάνω check-in. Το βράδι στο πλοίο πλέον, κοιμήθηκα 11 ώρες!!! Τέτοια ήταν η κούρασή μου! Την Τρίτη το πρωί, έχοντας πρακτικά μείνει χωρίς άλλο budget, αλλά και γνωρίζοντας ότι ανέβηκε η θερμοκρασία, προτίμησα να μείνω στο πλοίο κάνοντας editing τις φωτό και τα video, και να κατέβω στην Πάτρα το απογευματάκι έχοντας μόλις 220 χλμ. ως την Αθήνα, αντί των 600+ μέσω Εγνατίας, Γρεβενών, Λάρισας.  Άλλη φορά!

Δεν μίλησα για το κόστος! Το ότι η Ελβετία είναι ακριβή το ήξερα. Εχω ξαναταξιδέψει εκεί αρκετές φορές. Το κακό ήταν ότι τις τελευταίες μέρες το ελβετικό φράγκο ανέβηκε απότομα και έφτασε σε ισοτιμία 1/1 με το ευρώ. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι πχ το ξενοδοχείο που το είχα κλείσει με 400 ευρώ για 5 βράδια, έχοντας υπολογίσει πριν τρεις μήνες ότι θα κόστιζε 330 ευρώ, τελικά έφτασε τα 395 ευρώ. Ένα μισόλιτρο μπουκάλι νερό στην πίστα κόστιζε 2.5 φράγκα ή ευρώ, τα έπαιρναν και τα δύο νομίσματα σαν ισότιμα. Παρόλα αυτά, όσες φορές έφαγα στην πίστα, το φαγητό ήταν σχετικά φτηνό: 5 η μερίδα το λουκάνικο και 5 οι πατάτες τηγανιτές.

Τι μου έμεινε, λοιπόν;

Όπως ξαναείπα μάλλον, «φόρτισα τις μπαταρίες μου» για ακόμα ένα χρόνο, πέρασα μια εκπληκτική βδομάδα παρέα με τους καλύτερους rc bikers στον κόσμο, γέμισα με απίστευτα ωραίες μνήμες το μυαλό μου και την… φωτογραφική μου (αναμείνατε τόνους στο youtube!!!). Με δυο λόγια: ΠΕΡΑΣΑ ΥΠΕΡΟΧΑ!!!

Η ατμόσφαιρα είναι τόσο όμορφη που αδυνατεί να το πιστέψει κανείς. Είμαι περήφανος που ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής λέει –και το εννοεί- ότι είναι φίλος μου. Πόσοι αυτοκινητάδες είναι κολλητοί με τον Hara ή τον Reinhard?! Και δεν γίναμε φίλοι επειδή του κόλλησα αφού πήρε το Παγκόσμιο… Είμαστε φίλοι 2-3 χρόνια τώρα.

Του χρόνου, το Παγκόσμιο έρχεται όσο κοντύτερα στην Ελλάδα γίνεται: Στο Riccione της Ιταλίας, μόλις 97 χλμ. βόρεια από την Ανκόνα. Οι τιμές στα ξενοδοχεία, φέτος τουλάχιστον, ξεκινούν από τα 25 ευρώ και οι συνθήκες φαίνεται ότι θα είναι ιδιαίτερα… θερμές, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο αγώνας θα γίνει την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου.  Βέβαια, με τους νέους κανονισμούς για την στοκ, με ESC χωρίς turbo/supercharging τα πράγματα θα είναι λίγο πιο εύκολα για τα μοτέρ, από πλευράς θερμοκρασιών…

Ενδιάμεσα, με προσκάλεσαν σε ένα Προ-Warm-Up που θα γίνει τον Οκτώβριο στην ίδια πίστα και ψήνομαι πολύ, αλλά πρέπει να δούμε τα οικονομικά της οικογένειας πρώτα, αφού φέτος στραγγίστηκε τελείως για να πάω εγώ στο Παγκόσμιο!

Any Sponsors available?!!!

Διαβάστε σχετικά:

10 Σχόλια to “RC Bikes Worlds – Final Day”

  1. Μερικά σχόλια για τις φωτό…

    To πιτσιρίκι στην πρώτη φωτό είναι ο γιος του Marco Verna (3ος SBK)… προβλέπω ότι θα είναι Παγκόσμιος το 2020! Θυμηθείτε με!
    Το ποτάμι περνάει ανάμεσα στην πίστα και το Lostallo.
    Με κίτρινο μπλουζάκι, μόνος στο γκαζόν, ο Ερνέστο, της οργάνωσης.
    Με κίτρινο φλουό, ο Paolo Ognibene, στο τοπ 10 nitro και SBK. Ξετουμπάρει, όπως όλοι
    Με πράσινο/μαύρο, ο Αυστραλός Shaun Caufield προετοιμάζει την εκκίνηση του Simon Lancaster στους τελικούς
    Δίπλα του ο Marc Hinder (δεκάδα στα SBK) και ο Bernhard Renner (δεκάδα SBK, επίσης)
    Aaron Kranewitter, 2ος SBK, μαζί με τον Shaun
    Ο Edi Winter αμέσως μετά το καταστροφικό 2ο τελικό
    Ενα Dodge Ram με ωραία πινακίδα!
    Ο Simon Lancaster στο rostrum
    Προς το τέλος, ο Mario Lopez, Παγκόσμιος Νιτρο, καθιστός, όρθιος ο Manuspain (από τα φορουμ!) TM της Ισπανίας
    Και, ναι, θα γράψω και για τα Στοκ!!!
    Video αποστέλλονται στο http://www.youtube.com/steliosh

  2. Ο/Η Gabriel λέει:

    Μπράβο Στέλιο !!!! Μας έκανες και ζηλεύουμε γαμώτο !!!! ;)

  3. Ο/Η NicAnd λέει:

    Τελικα ο Winter με τι ετρεξε?
    Το λεω γιατι ηταν δηλωμενος σαν Thunder Tiger αλλα βλεπω οτι ετρεξε με το προτοτυπο

  4. Μην… ζηλευετε!
    Πάρτε και σεις ένα μηχανάκι.
    ΔΕΝ είναι το Παγκόσμιο ο στόχος. Η ευχαρίστηση με το μηχανάκι είναι!
    Και κάτι ακόμα: Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, επειδή ο τρόπος οδήγησης της μοτο είναι αναγκαστικά με ροή και όχι με «χαστούκια», οδηγώντας μοτό, γίνεσαι καλύτερος οδηγος rc car!
    Τάδε έφη Edi Winter και αν το καλοσκεφτείς έχει δίκιο!

    Ανήκει μεν στο Team TT, αλλά πάντα έτρεχε με δικής του σχεδίασης, to Jabber 2011.v7 (νομίζω, έχω χάσει τον… αριθμό των version!) Lostallo special άπως έτσι!
    Δες και στο rcgroups έβαλε ημερολόγιο αγώνα. Ενδιαφέρον…
    Εχω την εντύπωση ότι δική του ιδέα πήρε ο Deguzman και έφτιαξε το SB-5, αλλά είναι τελείως φήμη.. δεν το έχει επιβεβαιώσει ποτέ κανείς. Ο Deguzman (τώρα στην HPI, πλέον) ασχολιόταν χρόνια με Kyosho HOR και ΤΤ 1/5 electrics, και δεν του άρεσε κανένα από τα δύο, έχει πει…
    Ενδεχομένως η αλήθεια ναναι κάπου στη μέση…

  5. Και δυο λόγια για την Stock, που δεν έγραψα…
    Στο πρώτο δεκάλεπτό τους οι πρώτοι 8 κάνουν 18 γύρους. Νικητής είναι ο αυστριακός Marc Lutz με δυό Γάλλους κολλητά πίσω του: Τον 16χρονο Αntoine Brunet και τον Le Rochais. Στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Lutz γράφει το μοναδικό 19άρι για την κατηγορία Stock με τον LeRochais για κλάσματα του δευτερολέπτου να μην γράφει 19 γύρους. Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Γάλλος κάνει 19, ο Lutz 18 και η νίκη πάει στον Γάλλο, αφού μετράνε αθροιστικά οι γύροι των 2 καλύτερων δεκαλέπτων. Ο Γάλλος είναι μπροστά για λιγότερα από 4 δευτερόλεπτα! Ενδεχομένως το σύστημα να μην είναι σωστό, όπως σχολίασε κάποιος στην πίστα, αφού το σωστό –κατά την άποψή του- είναι ότι αγωνιζόμαστε ενάντια σε άλλους οδηγούς και όχι απέναντι στο χρόνο, άρα με δυο νίκες είσαι Παγκόσμιος Πρωταθλητής και όχι αφού αθροιστούν οι χρόνοι. Ενδεχομένως, του χρόνου, οι Team Managers να αλλάξουν τον κανονισμό και να μετράνε τα αποτελέσματα με βαθμολογία: Νίκη 3 β., 2η Θέση 2 β, 3η Θέση 1 βαθμό κλπ. Το ευχάριστο είναι ότι δεν υπήρξαν παρατράγουδα, ενστάσεις και «μούτρα», πέρα από κάποιες κόσμιες συζητήσεις για το μέλλον.

  6. Και για όποιον επιθυμεί να δεί το «Μηχανάκι του Παγκοσμίου» από κοντά… κοσμεί τη βιτρίνα του Fanatix, για μερικές μέρες!!!

  7. Ο/Η kostas λέει:

    Εκανες το λάθος να το αφήσεις στη βιτρίνα του Fanatix? Αν περάσεις κάποια μέρα και σου πεί πως το πούλησε εσυ θα φταίς.

  8. Με το καλό! Θα μου πάρει το καινούριο ΗΡΙ μηχανάκι, όταν… βγεί!*
    Σιγά!!!!!
    Αμα δεις τα ρουλεμάν και τα πλαστικά του μεσ’ στο τζόγο είναι! Για rebuild (και πιθανόν ακριβούτσικο!) πάει!!!

    ————
    * Μια και ξέρουμε οτι ο σχεδιαστής της SB5 έχει πάει στην HPI… που ξέρεις?!!!

  9. Ο/Η NicAnd λέει:

    Ηταν ο Deguzman εκει?

  10. Οχι. Οι μόνοι μη-Ευρωπαίοι ήταν οι 2 Αυστραλοί.

Leave a Reply